Αντικείμενο του ερευνητικού έργου είναι η μελέτη και προβολή του δικτύου των ιδιαίτερων αστικών τόπων της επανάστασης του 1821 στην σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα μέσω της αναπαράστασής τους ως ‘εικαστικά παλίμψηστα’ με στοιχεία, εννοιολογικά και μορφολογικά, από τον αρχιτεκτονικό σχεδιασμό, τη χαρτογραφία και τις εικαστικές τέχνες.

Η έρευνα εφορμά από το παρόν και κινείται προς το παρελθόν ως ένα είδος ‘αρχαιολογικής ανασκαφής’ στην συλλογική μνήμη των τόπων, που για το λόγο αυτό, προσδιορίζει και επανασυνθέτει σε εννοιολογικές και εικαστικές διαστρωματώσεις, πολυεπίπεδες δηλαδή δομές, δημιουργώντας τα παλίμψηστα (ονομάζονται οι πάπυροι με αρχαία κείμενα ή απεικονίσεις, που επαναχρησιμοποιήθηκαν και απέκτησαν στρώσεις πληροφορίας. Σήμερα μέσω ακτινών Χ είναι πλέον δυνατό να αναγνωστεί η πληροφορία όλων των στρώσεων). Η πολύσημη έννοια της ‘πατρίδας’ νοείται υπό αυτή την έννοια ως τοιχογραφία με επιστρώσεις διαδοχικές από ‘κατακτητές’.

Χρησιμοποιώντας πολεοδομικά εργαλεία, οι ερευνητές θα επιλέξουν και θα χαρτογραφήσουν τοποθεσίες στην εδαφική επικράτεια της σύγχρονης Ελλάδας με ιστορικά τεκμηριωμένη συμβολή στην επανάσταση και την συγκρότηση της ελληνικής ταυτότητας, οι οποίες θα λειτουργήσουν ως ‘κόμβοι’ αφήγησης του επαναστατικού δικτύου. Τα στοιχεία, πολιτιστικά, αρχιτεκτονικά, χωρικά, κοινωνικά, ανθρωπολογικά, οικονομικά, κ.λπ. της χαρτογράφησης θα δημιουργήσουν μια τεκμηριωμένη βάση δεδομένων, που θα δομήσει και εμπλουτίσει τα εικαστικά έργα που θα αναλάβουν να δημιουργήσουν στη συνέχεια, τόσο οι αναγνωρισμένοι καλλιτέχνες, όσο και οι νέοι δημιουργοί, φοιτητές και απόφοιτοι σχολών αρχιτεκτονικής και εικαστικών τεχνών που συμμετέχουν στην έρευνα.

Το όφελος από την έρευνα εντοπίζεται σε δύο κυρίως σημεία. Α: Ως προϊόντα επιστημονικών και καλλιτεχνικών διαδικασιών, τα έργα που θα προκύψουν, θα αποτελέσουν πομπούς πληροφορίας και αισθητικής. Β: Η μεθοδολογία που ακολουθείται διαχειρίζεται ένα μεγάλο πλήθος δεδομένων για τους τόπους. Η οργάνωσή τους σε επίπεδα και οι σχέσεις που θα προκύπτουν από την ταυτόχρονη προβολή τους,  θα αναδείξει την ιδιότητα των σύγχρονων αστικών τόπων να αποτελούν ‘συστήματα οργανωμένης πολυπλοκότητας’ τόποι, δηλαδή, της ταυτόχρονης δράσης, αλληλεπίδρασης και συνύφανσης πολυποίκιλων δεδομένων, χωρικών, χρονικών, αντιληπτικών.